Historie
Het plan: Tijdens de bouw van het gebouwtje was ook een nieuw houten speelhuisje in de speeltuin geplaatst. Het ontwerp kwam van het bestuur in de overtuiging dat de kinderen het erg leuk zouden vinden. Later bleek dat het vooral de bestuursleden zelf geweest waren die het aardig vonden. De kinderen zelf vonden er niets aan. Daarmee werd het als bestuur duidelijk dat lang niet alles wat je als volwassene leuk vindt ook door kinderen op prijs wordt gesteld. Dat stelde het bestuur voor het probleem hoe je erachter komt wat voor de kinderen een aantrekkelijke speeltuin is.
Nadat het bestuur zich door een consulent van de overkoepelende organisatie de NUSO had laten adviseren nam men een ontwerper in de arm. Op diens voorstel is een uitvoerige planvoorbereidings periode afgewerkt. Met de kinderen, de volwassenen en de peuterspeelzaalleidsters is via een scala aan activiteiten een wensenlijst opgesteld. Er moest veel worden gepraat om op een lijn te komen. De uitkomst van de inspraak was een lijst met veel aandacht voor handhaving van het bestaande groen rond de speeltuin, aanbrengen van niveauverschillen, aanleg van een ervaringsroute, indelen in speelzones naar leeftijdsgroepen, opnemen van rustige plekken, water en zand als belangrijke speelaanleidingen en een uitdagend geheel. In deze lijst kwam niet uitdrukkelijk naar voren dat de speeltuin ook geschikt bespeelbaar diende te zijn voor jeugd met een handicap. Dit was ook niet nodig omdat dat al vanaf het begin vast stond en men het als een vanzelfsprekendheid beschouwde. Het plan zag er als volgt uit; Dicht bij het gebouwtje spelen de jongste kinderen en hoe verder je weg gaat hoe meer de speeltuin is ingericht op het spel voor de grotere. De mooie groenzone rond het terrein bleef behouden en is zelfs binnen het hek van de speeltuin gebracht en daardoor beschikbaar om in te spelen. Lees verder....
Het plan: Tijdens de bouw van het gebouwtje was ook een nieuw houten speelhuisje in de speeltuin geplaatst. Het ontwerp kwam van het bestuur in de overtuiging dat de kinderen het erg leuk zouden vinden. Later bleek dat het vooral de bestuursleden zelf geweest waren die het aardig vonden. De kinderen zelf vonden er niets aan. Daarmee werd het als bestuur duidelijk dat lang niet alles wat je als volwassene leuk vindt ook door kinderen op prijs wordt gesteld. Dat stelde het bestuur voor het probleem hoe je erachter komt wat voor de kinderen een aantrekkelijke speeltuin is.
Nadat het bestuur zich door een consulent van de overkoepelende organisatie de NUSO had laten adviseren nam men een ontwerper in de arm. Op diens voorstel is een uitvoerige planvoorbereidings periode afgewerkt. Met de kinderen, de volwassenen en de peuterspeelzaalleidsters is via een scala aan activiteiten een wensenlijst opgesteld. Er moest veel worden gepraat om op een lijn te komen. De uitkomst van de inspraak was een lijst met veel aandacht voor handhaving van het bestaande groen rond de speeltuin, aanbrengen van niveauverschillen, aanleg van een ervaringsroute, indelen in speelzones naar leeftijdsgroepen, opnemen van rustige plekken, water en zand als belangrijke speelaanleidingen en een uitdagend geheel. In deze lijst kwam niet uitdrukkelijk naar voren dat de speeltuin ook geschikt bespeelbaar diende te zijn voor jeugd met een handicap. Dit was ook niet nodig omdat dat al vanaf het begin vast stond en men het als een vanzelfsprekendheid beschouwde. Het plan zag er als volgt uit; Dicht bij het gebouwtje spelen de jongste kinderen en hoe verder je weg gaat hoe meer de speeltuin is ingericht op het spel voor de grotere. De mooie groenzone rond het terrein bleef behouden en is zelfs binnen het hek van de speeltuin gebracht en daardoor beschikbaar om in te spelen. Lees verder....
